اولین روز دبستان بازگرد

کودکی ها شاد و خندان باز گرد

باز گرد ای خاطرات کودکی

بر سوار اسب های چوبکی

خاطرات کودکی زیباترند

یادگاران کهن مانا ترند

درسهای سال اول ساده بود

آب را بابا به سارا داده بود

درس پند آموز روباه و خروس

روبه مکار و دزد و چاپلوس

روز مهمانی کوکب خانم است

سفره پر از بوی نان گندم است

کاکلی گنجشککی باهوش بود

فیل نادانی برایش موش بود

با وجود سوز و سرمای شدید

ریز علی پیراهن از تن می درید

تا درون نیمکت جا می شدیم

ما پر از تصمیم کبری می شدیم

پاک کن هایی ز پاکی داشتیم

یک تراش سرخ لاکی داشتیم

کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت

دوشمان از حلقه هایش درد داشت

گرمی دستانمان از آه بود

برگ دفتر ها به رنگ کاه بود

مانده در گوشم صدایی چون تگرگ

خش خش جاروی با پا روی برگ

همکلاسیهای من یادم کنید

باز هم در کوچه فریادم کنید

همکلاسیهای درد و رنج و کار

بچه های جامه های وصله دار

بچه های دکه سیگار سرد

کودکان کوچک اما مرد مرد

کاش هرگز زنگ تفریحی نبود

جمع بودن بود و تفریقی نبود

کاش می شد باز کوچک می شدیم

لا اقل یک روز کودک می شدیم

یاد آن آموزگار ساده پوش

یاد آن گچها که بودش روی دوش

ای معلم نام و هم یادت به خیر

یاد درس آب و بابایت به خیر

ای دبستانی ترین احساس من

بازگرد این مشقها را خط بزن

گفتن آروم آروم برو بالا

ممکنه بخوری زمین

گوش نکردم

خواستم اولین کسی باشم که پله هارو ۱۰تا۱۰ می ره بالا!

دوست داشتم هر چی سریعتر به اون بالاها برسم

آخه نردبونش خیلی بلند بود

وقتی ۱ پله به اخرین پلش مونده بود با کله افتادم پایین!

یه نگاه به دورو برم انداختم

دیدم دیگه کسی نیست که دستمو بگیره و بلندم کنه

                    من موندم و یه نردبون

و از همه ی دلبستگی ها دل بکنم

می خوام همه ی خیال ها رو بی خیال بشم

از فاصله ها فاصله بگیرم

شبها رو سفید نقاشی بکشم و واسه آسمونش ۲تاماه بکشم

تنها یی رو تنها می زارم حتی سکوت و پر از فریاد می کنم

و دیگه از کوچه پس کوچه های خاطراتم عبور نمی کنم

می خوام دست نوازش به احساساتم بکشم

می خوام قلبم و در آغوش بگیرم

نگاه پر از حسرتم و بوسه بزنم

تا شاید لحظه ی تلخ بی وفایی رو از یادم ببرن

آره...می خوام فراموشت کنم

اما.............من که  بی وفایی بلد نیستم

دلم بدجوری هواتو کرده

دلم بدجوری هواتو کرده
تو غربت ترانه دنبال تو می گرده
تنگ غروب خسته و تنها
صدات می کنم ای هم آشنا
ناز نگاتو به دنیا ارزون نمیدم
ستاره‌ی عشقمو به آسمون نمیدم
بیا  تو خاطره‌های خط خطی
سراغی بگیر از من پاپتی
چه کنم چی بگم از کدوم بهونه
دوست دارم رو فقط یه بار بگو عاشقونه
اون لحظه حس میکنم تو بهشتم
اینو بدون سرنوشتم و به نام تو نوشتم
بی تو من کبوتری پر شکسته
تو نیستی کنج قفس تنها نشسته
تو آسمون آبی عشق تو یه ترانه
واسه داشتنت منم اون حس عاشقانه
اگه من جنگل خشک تو ببار
با حضورت سرم یه دنیا بذار
رسوای عشقم بین پیر و جوون
بازم رسواترم کن بدتر از رسم زمون

               آخه تو تنها کسی بودی که دادی جوابم

منو تو آغوشت بگیر  میخوام برات بخونم

              روی زمین چقدر بده میخوام پیشت بمونم

کی گفته  باید بشکنم تا دستمو بگیری

              خسته شدم از عمری  غربتو  غمو  اسیری

کی گفته باید گرییه شبامو در بیاری

               تا لحظه ای وقت شریفتو  واسم بزاری

توی آغوش تو آرامش محضه

               منو با خودت ببر حتی یه لحظه 

توی آغوش تو دیگه تنها نیستم

               هر نفس اسیر دسته غمها نیستم

دیگه عاشقانه تر از عاشقانم

               واسه موندن دیگه با بهانه ام

توی آغوشه تو از درد خبری نیست

              از دروغو حرفای  زجر خبری نیست

منو تو آغوشت بگیر خدا

                                منو تو آغوشت بگیر...

نفرین به بخت و سرنوشت

نفرین به او نگاه که عشقتو تو سرنوشت من نوشت

نفرین به من نفرین به تو

نفرین به عشق من و تو

به ساده بودن منو به اون دل سیاه تو!!!!!!!!!/

به شیطان گفتم: لعنت بر تو باد

لبخند زد...

پرسیدم: چرا میخندی؟

پاسخ داد: از حماقت تو خنده ام میگیرد!

پرسیدم: مگر چه کرده ام؟

گفت: مرا لعنت میکنی در حالی که هیچ بدی به تو نکرده ام!

با تعجب پرسیدم: پس چرا زمین میخورم؟

جواب داد: نفس تو مانند اسبی است که آن را رام نکرده ای...

نفس تو هنوز وحشی است..

تو را زمین میزند.

پرسیدم: پس تو چه کاره ای؟

گفت:

هروقت سواری آموختی برای رم دادن اسب تو خواهم آمد...

فعلا برو سواری بیاموز!!!

خداوندا..

و از احساس سرشار است ...

چه صدائيست که پيچيده در اين جنگل مرگ ؟

خوب هم مي سوزد . . .

یادت نره که خواستنت مثل نفس کشیدنه

یادت نره که آینه از طپش تو روشنه

یادت نره نبودنت جونمو آتبش می زنه

بغض تو یاس پرپره دوستت دارم یه عالمه

دل واسه تو دربه دره یادت نره یادت نره

عاشق تو فقط منم از همه دیوونه ترم

ناز تو رو خوب می خرم عاشقتم عاشقتم

آخه تا کی بکشم منّت چشمای تو رو

بذارم به پای چی وعده بیجای تو رو

به روز آفتابی می شی یه روزی ام ابری و سرد

کدومو باور کنم گرما یا سرمای تو رو

این همه میان سراغم به هوای عاشقی

من یادم میاد فقط چشمای زیبای تو رو

چرا هر کسی رو دوست داری تو رو دوست نداره

نمیدم حتّی به کس تلخی حرفای تو رو

دلای دریایی شونو به رخ من می کشن

نمی دم به هیچکدوم یه موج دریای تو رو

منو منتظر بذار هرجوری که تو راحتی

چی می خوام مگه فقط ساختن فردای تو رو

دوست دارم تمام دنیا رو بدم تا بدونم

برام دعا كن عشق من، همين روزا بميرم آخه دارم

 از رفتن بدجوري گُر ميگيرم ...

دعا كنم كه اين نفس،تموم شه تا سپيده ...

كسي نفهمه عاشقت، چي تا سحر كشيده ...

اين آخرين باره عزيز،دستامو محكمتر بگير ...

آخه تو كه داري ميري،به من نگو بمون نمير ...

گاهي بيا يه باغ سبز،درش بروت بازه هنوز ...

من با تو سوختم نازنين،باشه برو با من نسوز ...

اگه يروز برگشتي و گفتن فلاني مرده ...

بدون كه زير خاك سرد حس نگاتو برده

گريه نكن براي من قسمت ما همينه ...

تمام بهشت رابانگاهی

براندام درخت پنجره ی اتاقم تجربه میکنم

چراناراحت باشم؟

وقتی که:

بهترین موسیقی را

درسکوت اتاق کوچکم میشنوم

چراغرق شادی نباشم؟

گاه

یک لبخند،

آنقدرعمیق می شودکه گریه میکنم

گاه

یک نغمه،

آنقدردست نیافتی است که باآن زندگی میکنم

گاه

یک نگاه،

آن چنان سنگین است که چشمانم رهایش نمی کند

گاه

یک عشق،

آنقدرماندگاراست که فراموشش نمی کنم

                                                                                                            روی قبرم بنويسيد کبوتر شد و رفت 
                                                                      زير باران غزلی خواند ، دلش تر شد و رفت
چه تفاوت که چه خورده است غم دل يا سم
                                                                        آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت
روز ميلاد  ، همان روز که عاشق شده بود
                                                                            مرگ با لحظه ی ميلاد برابر شد و رفت
او کسی بود که از غرق شدن می ترسيد
                                                                               عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت
هر غروب از دل خورشيد گذر خواهد کرد
                                                                      دختری ساده که يک روز کبوتر شد و رفت 

خوشا به حال صخره های ساحلی ...

ارام ارام در نوازش فریبانه ی دریا هرز میروندو نمیفهمند که دریا چگونه غرورشان را نابود میکند ..
پس ساحل باش تا دریا برایت بیقراری کند و صخره ها بر روی تو ارام گیرد...

اونقدر از تو میگم که میون اسم تو

توی آسمون عشق رنگین کمون پیدا بشه

اونقدر عاشق میشم که تو سرزمین عشق

بعد مجنون یه نفر صاحب نشون پیدا بشه

تو مگه قلب منی که صدای نفسات هر جا هستم با منه

تو مگه عمر منی که دم و بازدمم تو رو فریاد میزنه

فقط تو رو داره فریاد میزنه

تو هوای تازه ی زندگی هستی

که تو قصر آرزوهایم نشستی

تو همون معجزه و لطف خدایی

که طلسم ناامیدیمو شکستی

تو مگه قلب منی که صدای نفسات هر جا هستم با منه

تو مگه عمر منی که دم و بازدمم تو رو فریاد میزنه

فقط تو رو داره فریاد میزنه

میون گلها نرو سخته پیدا کردنت

آخه تو خود گلی چه قشنگه دیدنت

میون گلها نرو سخته پیدا کردنت

گل خجالت میکشه از تو و خندیدنت

تو مگه قلب منی که صدای نفسات هر جا هستم با منه

تو مگه عمر منی که دم و بازدمم تو رو فریاد میزنه

بیا گناه ندارد به هم نگاه کنیم

و تازه داشته باشد ، بیا گناه کنیم

نگاه و بوسه و لبخند اگر گناه بوَد

بیا که نامه اعمال خود سیاه کنیم

بیا به نیم نگاهی و خنده ای و لبی

تمام آخرت خویش را تباه کنیم

به شور و شادی و شوق و شراره تن بدهیم

و بار کوه غم از شور عشق کاه کنیم

و زنده زنده در آغوش هم کباب شویم

و خنده، ...به فرهنگ مرده خواه کنیم

گناه ، نقطه آغاز عاشقی است، بیا

که شاید از سر این نقطه عزم راه کنیم

اگربه خاطر هم عاشقانه بر خیزیم

نمی رسیم به جایی که اشتباه کنیم

برای سرخوشی لحظه هات هم که شده

بیا گناه ندارد به هم نگاه کنیم

به داد گريه ها برس،سهم غزل ساز دلم
اسير دست قفسه ،نغمه ي پرواز دلم

بيا و زنده كن منو،اين منه بي ترانه رو
تو بغض من زمزمه كن شعرهاي عاشقانه رو

بيا منو آشتي بده با خاليه غربت من
سكوتم و دوره نكن،خستگيامو خط بزن

در عرض یک لحظه می شه یه نفر رو خرد کرد...